صدا، صدای قدغن – پانزده

foadsa — Fri, 12 Mar 2010 18:00:20 +0000

هر کی می‌خواد با کلاشی
سر ِ کلاس ِ نقاشی
پیرهن ِ گل‌دار
نکشیم
خاطره‌ی یار
نکشیم
درخت ِ سرباز
نکشیم
بدتر از اون
ساز نکشیم
باید بدونه
عاقبت
دو بال ِ پرواز می‌کشیم

این آخرین سیگارمه

foadsa — Tue, 09 Mar 2010 12:59:33 +0000

گفتم: سرمشق ترانه‌سازی این‌هفته را شما پیشنهاد بده
گفت: من فکر می‌کنم بهتر است سرمشق یک عبارت نباشد، یک موضوع باشد، «وسواس» موضوع جالبی‌ست، بنویسیم.
با نظر او مخالف بودم و فکر می‌کردم، موضوع دستم را برای نوشتن می‌بندد. اما برعکس یک عبارت کلی ایده به ذهنم تزریق می‌کند. به هر روی، قبول کردم که این‌هفته موضوعی کار کنم، اما فکر کردم و فکر کردم و فکر کردم و نشد.
به جایش نوشتم:
وسوسه‌ی یه خودکشی، وول می‌خوره توی سرم
توی کتاب ِ زندگی، نقطه‌ی خط ِ آخرم
چرا از وسواس به وسوسه رسیدم؟ خودم هم نمی‌دانم. شاید روی مرگ وسواس دارم. شاید اگر قرار بود ترانه را با کلمه‌ی وسواس شروع کنم، سرمشق، یک ترانه شده بود. اما من همیشه وسوسه می‌شوم، وسوسه می‌شوم ببوسم، وسوسه می‌شوم عاشق شوم، وسوسه می‌شوم که ترانه را پیش ببرم:
نه اینکه این دنیا بده! از سر ِ من زیادیه
تو دل ِ من مصیبته، اشکم غیرارادیه
سرمایه‌هام تموم شدن، این آخرین سیگارمه
تک تک ِ این ترانه‌ها، کل ِ دار وُ ندارمه
بعد یاد دوستی افتادم که پرسیده بود سیگار می‌کشم و من جواب داده بودم «تنقلی! سالی یکی دو تا» و بعدتر این واژه‌ی تنقل، بهانه‌ی خنده‌ی ما بود که خنده‌ای نبود. روز دیگری هم دوست مهربان سیگارپرستم، پرسید «تو که سیگاری نبودی؟» و من جواب دادم «نه ولی سیگاریا رو دوست دارم» و گفت که «چه کاریه حالا، دوست نداشته باش» و من اما دست خودم نبود، چون سیگاری‌ها را دوست دارم و لفظ «قسم به سیگار» را. و از همین روست که سیگار در ترانه‌های من حضور دارد، پررنگ.
واسه‌م نشد نون ِ حلال، اما من عاشق که شدم
حالا دیگه روحش داره می‌پره از رو کالبدم
عجب هوای خوبیه، جون می‌ده واسه رگ‌زنی
آهای تو که تو آینه‌ای، چه‌قدر که هم‌شکل ِ منی
در اتاق تاریکی که با نور چراغ مطالعه روشن شده بود، من نون حلال و هوای خوب و آینه را از کجا پیدا کردم برای جا دادن در ترانه، همه به وسوسه برمی‌گردد و وسواس نداشتن. حالا من داشتم با هم‌شکل خودم توی آینه خداحافظی می‌کردم:
چند دقیقه حوصله کن، شر ِ منم کنده می‌شه
خونی که تو تن ِ منه می‌پاشه رو همین شیشه
آخ! فک کنم بریدمش، لحظه‌ی رفتن رسیده
این خودکشی یه خواب نبود، روح ِ من از تن پریده
و ترانه‌ی «خودکشی» مثل بعضی از قصه‌های مرگ، فقط یک خواب نیست که با یک تلنگر متوجه شوی هنوز زنده‌ای.

صدا، صدای قدغن – چهارده

foadsa — Fri, 22 Jan 2010 19:00:33 +0000

هیچ کاری
خوش‌تر از کار ِ تو
نیست

صدا، صدای قدغن – سیزده

foadsa — Fri, 15 Jan 2010 19:00:27 +0000

از سر ِ بچگی تا ته ِ پیری
انتظار
از اوج ِ موج‌بازی
تا سرازیری
انتظار
سهم ِ ما از بهار
ابر ِ گریه‌دار
انتظار
جاده‌ی بی‌سوار
ایستگاه ِ قطار
انتظار

صدا، صدای قدغن – دوازده

foadsa — Fri, 08 Jan 2010 19:00:04 +0000

وقتی شاعر از غزل افتاده
وقتی بی‌صدا
صدا سر داده
وقتی که دل ِ ستاره
ریخته
وقتی عشق ِ ما خراب‌آباده
وقتشه بغض ِ سکوتُ
بشکنم
که خود ِ خود ِ خود ِ گریه
منم

راه من » ترانه‌بازی

صدا، صدای قدغن – پانزده

این آخرین سیگارمه

صدا، صدای قدغن – چهارده

صدا، صدای قدغن – سیزده

صدا، صدای قدغن – دوازده