۸ شب ۵ آبان‌ماه ۱۳۹۰ خورشیدی به افق فرندفید +

منُ اعدام کن اعدام، واسه مرگم یه تسکینه
آخه حتی خدای من، نشسته مرگ می‌بینه

۳۰ شهریور ۱۳۹۰ / نوشته شده به صورت آنلاین در توییتر و فرندفید

لالا لالا دلت با من یکی شه
همین دیوونه عاقلِ تو می‌شه
آخه بدجور تو حسِ عاشقی‌شه

لالا لالا عزیزِ چهارستاره
شب از مهتابِ چشمات بیقراره
می‌خواد تا صبحِ فردا عشق بباره

لالا لالا تنم غرقه تو بازوت
تو لبریز از من وُ من ماتِ گیسوت
تو زیبایی وُ من مبهوتِ مبهوت

لالا لالا ترانه‌سازِ هر روز
بزرگِ واژه وُ رؤیای شب‌سوز
بزن بغضِ منُ آتش بیافروز

لالا لالا عزیزِ چهارستاره …

تقدیم به سومین میلاد تو در زندگی من.

اعدام‌بس
روی دیوار می‌نویسم که طناب ِ دار ممنوع
پر ِ تکرار می‌نویسم که طناب ِ دار ممنوع
با تو ام که انتقامی، پری از شهوت ِ اعدام
پری از غصه‌ی دوری، آرزوی بی‌سرانجام
چشماتُ بستی رو دنیا، شده نفرت همه دنیات
نمی‌بینی که یه دنیا، افتادن به دست وُ پاهات
یه گزینه پیش ِ روته: بزنی زیر ِ سه‌پایه
افتخار کنی به این‌که جون گرفتی از یه سایه
آه از این تصمیم ِ شومِت، وای از این قانون ِ بی‌دل
پشت ِ هم ضیافت ِ خون، پشت ِ هم تکثیر ِ قاتل
یه کمی چشماتُ وا کن، بغض ِ کینه مرگ ِ رنگه
توی بخشش لذتی نیست، که دلت این‌قده سنگه؟
ما می‌گیم کثیفه اعدام، خونُ با خون نمی‌شورن
اونا که راضی به مرگن، بنده‌ی بی‌رحم ِ زورن
تو از این حادثه رد شو، حق بده به حق ِ آدم
یه ترانه زندگی رو نگیر از بغض ِ دمادم
شک نکن به خوبیات وُ قطع کن این طناب ِ دارُ
گریه کن از عمق ِ باور، تر کن این چشمای ما رو
بگو نه به حکم ِ اعدام، به خشونت، به شکستن
خط بکش رو حجم ِ کابوس، بخون از ترانه‌ی من
روی دیوار می‌نویسیم که طناب ِ دار ممنوع
با هم این‌بار می‌نویسیم که طناب ِ دار ممنوع

۸ خرداد ۱۳۸۹