راه من

چند هفته‌ای بود در حال تکمیل ترانه‌ای بودم که به طور مستقیم به مخالفت با مجازات اعدام اشاره کند. ترانه‌ی «اعدام‌بس» نتیجه‌ی این چند هفته است. دوست دارم اگر سازمانی یا شخصی قصد ارائه‌ی کاری موسیقایی علیه اعدام را دارد، این ترانه را برای اجرا به دستش بسپارم. اعدام‌بس روی دیوار می‌نویسم که طناب ِ [...]

گفتم: سرمشق ترانه‌سازی این‌هفته را شما پیشنهاد بده گفت: من فکر می‌کنم بهتر است سرمشق یک عبارت نباشد، یک موضوع باشد، «وسواس» موضوع جالبی‌ست، بنویسیم. با نظر او مخالف بودم و فکر می‌کردم، موضوع دستم را برای نوشتن می‌بندد. اما برعکس یک عبارت کلی ایده به ذهنم تزریق می‌کند. به هر روی، قبول کردم که [...]

تهران، خیلی وقته که دیگه بزرگ شده سیگار می‌کشه، خیلی وقته سیگار مُده خیابونا بی‌پیاده‌رو ساخته می‌شه لباس‌شخصی هم داره، باریش و بی‌ریشه تهران، خیلی وقته که دیگه پایتخت نیست دنیا حساب می‌شه، خیالش که سخت نیست خیلی وقته روزنامه دیگه چاپ نمی‌شه فندک داری؟ سؤال ِ هر روز وُ همیشه تهران، خیلی وقته که [...]

«محکوم» محکوم به نفس‌تنگی، تو نوبت ِ اعدامیم ما دستای رنگی رو، تو حادثه می‌کاریم جرم ِ تو وُ جرم ِ من، جرم ِ همه، ما بودن جرم ِ قطره‌ها اینه: «نقاشی ِ یک رودن» دادگاه ِ کویر ِ خشک، از جرم ِ ما بیزاره چند نفر تو اردوشن؟ انگشتاشُ می‌شماره جای هیئت ِ منصف، [...]

«هفته‌های بی‌جمعه» هفته، هفته نیست بی‌تو بی‌جمعه‌ی آزادی از جمعه‌ای که رفتی این دل ندیده شادی بعد از تو حدیث ِ عشق تو دام ِ سقوط افتاد نیستی ببینی جمعه اینجا پُره از بی‌داد خانواده‌ی شنبه خط زد اسمتُ جمعه! بدبختی ِ ما کم بود این بار تو شدی قرعه نیستی ببینی ای یار، از [...]

«سفارشی» سفارشی، اسمِ تو رو کاغذ میاد نگات داره جوهرِ خودکارُ می‌پاد نوشتن از تو رسم شده، تو صفحه‌ی جریده‌ها پُر از غرورِ کاذبی، اما دوسِت دارن زیاد سفارشی، معنیِ شعر عوض می‌شه یه انتقادِ الکی، دشمنیای خز می‌شه دوست داری عاشقت بشن، اونا که چیزی ندارن اگه که اعتراضی شد، با قصد و با [...]

«مُشت» تو مُشتِ تو یه پنجره‌س وا بکُنیش می‌شه قفس ببندیش اما نَفَسه همین برای ما بَسه اگه هنوز دلواپسی می‌خوای به رؤیات برسی دلت هوای نو می‌خواد یه عالمه، خیلی زیاد می‌بینی آسمون سیاس دنیا به کام ِ دشمناس شب ِ تو روز ِ ظالمه قانون ِ جنگل حاکمه تو مُشتِ تو یه پنجره‌س [...]

تقدیم به ندا که هر روز ما با نگاهش، شنبه شد. «ندا» کی فکرشُ می‌کرد، من و تو، ما بشیم تو یک غروبِ سرد، همه «ندا» بشیم کی فکرشُ می‌کرد، شنبه بچیکه خون گولّه از آسمون، بباره بی‌امون خواستن ندای ما، خاموش بشه، نشد! بغضِ گلوی ما، تیر می‌شه خودبه‌خود بارونِ شب ببار، رو پلکِ [...]

«بازی» بازی اینجوری شروع شد، با یه گرگم به هوا رختِ شادی یکی شد، با رختِ روضه و عزا دلا عاشق که نبودن، سر بُریدن عاشقُ خط زدن از تو گُلا، اسمِ گلِ شقایقُ عطرِ زن شد قدغن، مثلِ صدای مخملی‌ش همه‌ی نجابتش گُم شد تو حجمِ روسری‌ش رستما باز یه دفه، سهراب‌کُشی‌شون پا گرفت [...]

نوشتم تغییر، خوندن کودتا خدایا بگو، کجاست رای ما؟ بیست و دوم ِ خرداد و بیداد رخت اصلاحات، شد رخت عزا ترانه‌ی نیمه‌کاره‌ای که به زودی تکمیل خواهد شد…