یادداشت‌های در ‘موسیقی’ دسته:

مثل پس دادن درسه

به اسم من، یک ضبط صوت خریده بودند. دور نیست روزهایش، اما انگار که قرن‌ها گذشته است و همین دیروز نبوده است. برای من چه فرقی می‌کرد. حالا من هم می‌توانستم نوار جمع کنم و گوش کنم.  نوارها را از دایی‌هایم می‌گرفتم، بیشتر دایی کوچیکه. می‌رفتیم تهران و من انتظار داشتم، دایی‌ام برای من نوار [...]

دیدگاه‌ها (۳)

هم‌کلام با صدای خورشید

چهارشنبه شب هفته‌ی پیش وقتی جی‌میل را چک می‌کردم، باورم نمی‌شد که به برآورده شدن یکی از آرزوهای خودم نزدیک می‌شوم. پیشتر نوشته بودم که از طریق ای‌میل با مهرداد آسمانی در تماسم، اما صحبت کردن از طریق تلفن با خواننده و آهنگساز محبوبم یکی از آرزوهایی بود که ای‌میل مهرداد، مژده‌ی برآورده شدنش بود. [...]

ارسال دیدگاه

وقتی شکنجه‌گر تویی، شکنجه اشتباه‌تره

وقتی آلبوم تازه‌ی داریوش «دنیای این روزای من» حرفی برای گفتن ندارد، من به عنوان یک دوست‌دار همیشه‌ی صدای داریوش چه حرفی می‌توانم بزنم؟ از دایره واژگان محدود روزبه بمانی (که خودم روزی منتظر شنیدن ترانه‌های تازه‌اش بودم) در این آلبوم گلایه کنم یا از آهنگ‌های معمولی علیرضا افکاری که گویا هیچ تفاوتی بین جنس [...]

دیدگاه‌ها (۷)

چکاوک هفت: رد شو از این زمهریر، رد شو از دیوار مرگ

از داریوش که می‌گوییم، دیگر نیازی نیست شرح زیادی بدهیم. داریوش، داریوش است. هر کدام از آهنگ‌هایش با خود چیزی دارد و خاطره‌ای. اما آلبوم «سفره سین» یک آلبوم مشترک است که با صدای داریوش و هاتف منتشر شده است. در این آلبوم داریوش سه آهنگ دارد به نام‌های «بالای نی»، «چی بگم» و «چکامه‌ی [...]

 

ارسال دیدگاه

پیش تو ستاره‌ها کجای صف؟

گوگوش عزیز، پیش از اینکه این مطلب را بنویسم یک‌بار دیگر آلبوم تازه‌ی شما «حجم سبز» را، که گفته‌اید تغییر نامش از عاشقانه به حجم سبز هیچ ربطی به حوادث ایران ندارد و فقط به علاقه‌ی شما به کتاب سهراب برمی‌گردد، گوش دادم تا شاید دوستش داشته باشم. نشد، یعنی نتوانستم به عنوان یک اثر [...]

ارسال دیدگاه

نگاه کردی تو چشمام، کودتا شد

مهرداد، خیلی وقت است که جزو خوانندگان محبوب من است و مهرداد آسمانی، آهنگسازی‌ست که همیشه آرزو داشتم ترانه‌هایم را به دست ملودی‌های متفاوت و دل‌نشینش بگذارم. مهرداد را با آهنگ «مریم» شناختم از آلبوم برگ گل. آن‌روز‌ها این آهنگ گل کرده بود و آلبوم برگ گل من را با صدا و چهره‌ای به نام [...]

ارسال دیدگاه

ما تقاص چی رو می‌دیم؟

بعد از حدود سه هفته در سکوت موندن این وبلاگ، دو خبر خوب موسیقی باعث شد دوباره من چند خطی رو توی وبلاگ بنویسم. اول اینکه دیروز منتظر انتشار جدیدترین آهنگ داریوش نشستیم و «خون‌بازی» چیزی فراتر از انتظار من بود. آهنگی که من به‌ش نیاز داشتم. اطلاعی در مورد ترانه‌سراش ندارم اما خیلی به [...]

دیدگاه‌ها (۱۴)

سزاته … این تنهایی سزاته

برای حمایت از محمدرضا شجریان و شجاعتش به خاطر حوادث بعد از انتخابات، قرار شد آلبوم «رندان مست» را بخریم. قرار شد آن‌هایی که «کافه پیانو» را خریده‌اند و خوانده‌اند در اعتراض به نویسنده‌اش، کتاب‌هایشان را به نشر چشمه پس دهند. این روزها آلبوم «۱۴» با صدای علی لهراسبی، خواننده‌ی تیتراژ سریال «دل‌نوازان» با سیزده [...]

دیدگاه‌ها (۵)

چکاوک شش: کاشکی این دفعه‌ی آخرم باشه

نام حسین زمان را که می‌شنویم، ناخودآگاه به یاد دوران تولد موسیقی پاپ در کشور می‌افتیم. یاد سال‌های پخش ترانه‌های پاپ از تلویزیونی که ما را به شنیدن سرود عادت داده بود.  یاد کاست‌های گلچین، اثرهای مشترکی از خوانندگان نسل جدید موسیقی پاپ. آلبوم قرار عاشقی با صدای حسین زمان، این روزها از سوی شرکت [...]

 

ارسال دیدگاه

با تو جمعه‌ی دلگیر، چه دلبازه! مگه نه؟

از انتشار آلبوم «معجزه‌ی خاموش» داریوش، ۸ ماه گذشته است. آن روزها به خودم و دوستی قول داده بودم که وقتی که آلبوم به صورت اصلی به دستم رسید، در مورد آن مطلبی بنویسم. گذشت و گذشت تا اینکه هفتم اردیبهشت ۱۳۸۸، آلبوم به دستم رسید. اما اتفاقاتی که برای خودم و برای مردم کشورم [...]

ارسال دیدگاه