راه من

هر دهه، یک قتل عام

در روزه‌خواری لذتی هست که در روزه‌داری نیست و بالعکس. +

حضور محترم مهران مدیری، کارگردان برجسته‌ی سریال‌های طنز: «کات بده بابا!» +

فریاد زد: «ا.نا محمود الموعود» نیازی به ۳۱۳ یار نداشت، همه را دشمن پنداشت و سرشان را به طاق چسباند. با هاله ازدواج کرد و دنیا به آخر رسید. + فیلم‌نوشت «آدم و حوا، هاله و محمود»، صحنه‌ی پایانی

هرگز از حذف نهراسیده‌ام، اگرچه دستانش از بلاگفا شکننده‌تر بود. هراس من –باری- همه از غارت شدن در سیستمی‌ست، که ادعای دموکراسی روی دیکتاتوری را سفید کرده است. + بلاگفا، دیکتاتور مجازی + بلاگفا و مشکلی که همچنان ادامه دارد + بلاگفا دزد است + آقای شیرازی، حکومت می‌کنی یا خدمت؟

به لُپ‌لُپ، بیلاخی دوباره خواهیم داد.

گاهی، دلت برای سایه‌ی خودت تنگ می‌شود. برمی‌گردی، نگاهش می‌کنی و او رویش را از تو برمی‌گرداند. + سایه‌ی روبه‌رو که دل‌تنگی ندارد.

مصرف باتوم و گاز اشک‌آور و گلوله، الگوی اصلاح‌پذیری ندارد.

آن‌که باتوم می‌کوبد در خیابان به کشتن سکوت آمده است رای‌ها را، در چشمشان فرو باید کرد.

بی‌حیا باش تا رای بیاوری پی‌نوشت: من از این مردم خسته‌ام اما هنوز امید دارم به وجود ذره‌ای وجدان، به وجود ذره‌ای ایرانیت در نهاد تک تکشون.