راه من

سوم جولای ۱۹۸۶، که من یک ساله‌گی‌ام را جشن می‌گرفتم، دیه‌گو مارادونای بزرگ جام جهانی را به همراه یارانش به بوئنوس آیرس می‌برد. ۴ روز از پیروزی بزرگ در مقابل ژرمن‌ها گذشته بود. سوم جولای ۱۹۹۰، آرژانتین در مقابل میزبان جام جهانی ایتالیا قرار گرفت و با متوقف کردن تیم پرقدرتی که فکر قهرمانی در [...]

این روزها، روزهای دیه‌گو مارادونا و آرژانتین است. به چیزی جز قهرمانی فکر نمی‌کنیم، آخر ما برندگان همیشه‌ی تاریخیم. بهترین بازیکنان جهان را همیشه در اختیار داشته‌ایم و فوتبال را زندگی می‌کنیم. چهار سال پیش بیشتر از آرژانتین می‌نوشتم، اما امسال ترجیح داده‌ام به چند خط نوشتن بسنده کنم، چون دیدن بازی زیبای آرژانتین و [...]

بیایید از جام جهانی کابوس‌وار ۱۹۹۴ شروع کنیم. روزهایی که من برای اولین بار بود جام جهانی فوتبال را از طریق تلویزیون با تمام وجود لمس می‌کردم. با خاطره‌ی مبهمی از ایتالیای ۹۰ و فینال لعنتی‌اش. می‌گویم ۹۴ چون شرایط آن تورنمنت برای آرژانتین مشابه همین مسابقاتی‌ست که پیش رو داریم. آن سال هم آرژانتین [...]

مطلب زیر را چند روز بعد از صعود آرژانتین به جام جهانی ۲۰۱۰ نوشتم و قرار بود در یکی از مجلات چاپ شود، اما به موقع به دست مجله نرسید برای چاپ. برای شروع نوشتن از جام جهانی ۲۰۱۰ و آرژانتین، بد ندیدم این مطلب را روی وبلاگ قرار دهم. دقایقی پیش از اینکه داور [...]

بارسا، در فصلی که رئال مادرید رؤیایی‌ترین نمایش را با ستاره‌هایش داشت، با زدن ۴ گل در آخرین بازی فصل به وایادولید و کسب ۹۹ امتیاز جام قهرمانی اسپانیا را در نیوکمپ نگه داشت و منتظر می‌ماند تا مورینیو فصل بعد به رئال بیاید، شاید خیلی زود مصاف انتقام محیا شود. مسی آقای گل اسپانیا، [...]

اینکه رئال مادرید با آن‌همه ستاره نتواست در ورزشگاه خودش، کاری را مقابل بارسا انجام دهد که تیم گمنام روبین کازان در نیوکمپ موفق به انجام آن شده بود، برای ما طرفداران بارسلونا که تیم برتر ال‌کلاسیکو بود و توانست بازی را با هوشمندی گوآردیولای جوان دو بر صفر ببرد، اتفاق خوش‌آیندی‌ست اما همه‌ی ماجرا [...]

من برعکس اکثر پرسپولیسی‌ها علاقه‌ای ندارم نام‌هایی چون علی کریمی، مهدی مهدوی‌کیا، علیرضا نیکبخت‌واحدی و حسین کعبی به پرسپولیس بازگردند. اما دوست دارم فصل آینده، حامد کاویان‌پور در تیم پرسپولیس بازی کند. بازی‌های امسال استیل آذین را هم فقط به خاطر این بازیکن پی‌گیری می‌کنم. این روزها بدون ادعا و بدون سر و صدا، به [...]

هفته‌ی دلهره و استرس تمام شد و مارادونا و من و آرژانتین به جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی رسیدیم. حسرت دو تا نصفه‌شب داد و فریاد و خوشحالی توی سکوت سنگین خونه رو دلم موند که توی جام جهانی جبرانش می‌کنم. ممنون خدا.

وقتی از دقیقه‌ی ۷۵ بازی آرژانتین و پرو دوربین فیلم‌برداری شروع کرد به لرزیدن و شدت باد به حدی شد که حتی دروازه‌بان آرژانتین را داشت با خود می‌برد. و از چند دقیقه بعدش از تصویر گل‌آلودشده‌ی دوربین نمی‌شد تشخیص داد در حال تماشای فوتبالی یا یک مستند صحرایی. حدس می‌زدم با چشم شوری که [...]