یادداشت‌های در ‘فوتبال’ دسته:

پرسپولیس در آتش

در روزگاری که فوتبالی‌های جهان همیشه تشنه‌ی دیدن نبردهای کلاسیکی چون بارسلونا-رئال مادرید، میلان-اینتر، رم-لاتزیو، منچستر یونایتد-آرسنال، بایرن مونیخ-بورسیا دورتموند و … هستند. ما در جهانی از فوتبال زندگی می‌کنیم که بزرگترین مسابقه‌ی فوتبال باشگاهی‌اش دیگر هیچ نشانی از تاریخ خود ندارد. گویی که ۱۱ بازیکن پرسپولیس و ۱۱ بازیکن استقلال فرقی برایشان نمی‌کند مقابل [...]

ارسال دیدگاه

ویمبلی در تسخیر نیوکمپ

امشب مردانی از کاتالان به چهارمین قهرمانی لیگ قهرمانان خود در ویمبلی دست خواهند یافت.

ارسال دیدگاه

یه مرد رفت یه مرد

پرسپولیسی‌ام. همیشه آرزو می‌کردم ناصر حجازی هیچ‌وقت بر روی نیمکت استقلال ننشیند. چون دوست نداشتم شکست ناصر حجازی را ببینم، و دلم می‌خواست استقلال ببازد. آن سالی که استقلال با مربی‌گری حجازی در دریاچه‌ی آزادی نایب قهرمان آسیا شد، دروغ می‌گفتم که خوشحال شدم استقلال نتیجه نگرفت، چون ناصر حجازی را دوست نداشتم بازنده ببینم. [...]

دیدگاه (۱)

لذت فوتبال

سال گذشته این موقع، پس از شادی‌های زجرآور مورینیو بر روی چمن نیوکمپ که بارسا را از رسیدن به قهرمانی اروپا آن هم در ورزشگاه رقیب دیرینه‌اش رئال مادرید بازداشته بود، دعا می‌کردم که بایرن مونیخ ون گال بتواند از پس دیوار چین مورینیو بر بیاید. اما امروز منتظرم تا روز موعود ویمبلی برسد، جایی [...]

دیدگاه (۱)

ال‌کلاسیکو به شرط فینال

شما یادتان نمی‌آید آقای خاص بی‌خاصیت. سال ۲۰۰۲ بود. البته که یادتان می‌آید ولی من تصمیم می‌گیرم که به یاد بیاورید یا نه. رئال مادرید در لیگ قهرمانان اروپا یکه‌تازی می‌کرد و یک سال در میان قهرمان می‌شد. بارسای ما زیر سایه‌ی رئال قرار گرفته بود وقتی که در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان آن سال در [...]

ارسال دیدگاه

مارادونا؛ یگانه خدای مذهبی به نام فوتبال

آن‌ها که وقتی تو می‌شکنی و زمین می‌خوری خوشحال می‌شوند، عاشق نبوده‌اند. عاشق چون تویی نبوده‌اند. آن‌ها همیشه حسرت نداشتن یکی مثل تو را در تاریخ هنر و فوتبالشان خورده‌اند. آری، می‌گویم هنر چون از وقتی هنرمندی به اسم تو زاده شد، برای طرفداران آلبیسلسته فوتبال تبدیل به هنر شد. دریغا که زمین سبز این [...]

دیدگاه‌ها (۳)

خداحافظ آفریقای جنوبی، خداحافظ رؤیای ۲۰۱۰

حالا من هم بعد از شکست ۴-۰ آرژانتین از آلمان، به همراه کاروان آلبیسلسته به بوئنوس آیرس بازمی‌گردم. این جام جهانی هم برای من تمام شد. تنها می‌توانم امیدوار باشم، تیمی از آمریکای جنوبی فاتح این جام محروم از آرژانتین باشد…

دیدگاه‌ها (۵)

سوم جولای ۲۰۱۰، روز بزرگ انتقام

سوم جولای ۱۹۸۶، که من یک ساله‌گی‌ام را جشن می‌گرفتم، دیه‌گو مارادونای بزرگ جام جهانی را به همراه یارانش به بوئنوس آیرس می‌برد. ۴ روز از پیروزی بزرگ در مقابل ژرمن‌ها گذشته بود. سوم جولای ۱۹۹۰، آرژانتین در مقابل میزبان جام جهانی ایتالیا قرار گرفت و با متوقف کردن تیم پرقدرتی که فکر قهرمانی در [...]

دیدگاه‌ها (۳)

همه‌ی مردان مارادونا

این روزها، روزهای دیه‌گو مارادونا و آرژانتین است. به چیزی جز قهرمانی فکر نمی‌کنیم، آخر ما برندگان همیشه‌ی تاریخیم. بهترین بازیکنان جهان را همیشه در اختیار داشته‌ایم و فوتبال را زندگی می‌کنیم. چهار سال پیش بیشتر از آرژانتین می‌نوشتم، اما امسال ترجیح داده‌ام به چند خط نوشتن بسنده کنم، چون دیدن بازی زیبای آرژانتین و [...]

دیدگاه‌ها (۲)

ماراخدا

ارسال دیدگاه