راه من » وبلاگستان

برای سمیه توحیدلو

foadsa — Thu, 15 Sep 2011 21:27:32 +0000

غریبه دشمن ِ تو نیست
رمال ِ بی‌دل دشمنه
وقتی که شلاق می‌زنه
این خودشه که … می‌شکنه

- شهیار قنبری

از مملکتی که داریم

foadsa — Tue, 10 Nov 2009 11:25:27 +0000

نمی‌دانم اولین بار کدام دانشمند از عبارت «مملکته داریم؟» در جمله‌ای که به نظرش کمبود و نقص‌های مملکتش را بیان می‌کرد استفاده کرد. اما من مدت‌ها بود هوس کرده بودم یک وبلاگ مینیمال عامه و خاصه‌پسند، تاسیس کنم. آن‌هم نه یک وبلاگ گروهی، می‌خواستم مینیمال‌نویسی را به صورت ناشناس و مستقل از راه من هم ادامه دهم تا توانایی خودم را بسنجم. اما به قول عده‌ای دست تقدیر، ایده‌ی «مملکته داریم؟» را پس از چند توییت بی‌ربط به مملکت بر سر راهم قرار داد. مثلآ: «بازی آرژانتین و اوروگوئه ساعت ۲:۳۰ بامداد ۵شنبه به وقت ایران، مملکته داریم؟».
به هر حال گذشت و گذشت تا با جمله‌ای که از نظر خودم بهترین جمله برای شروع کار این وبلاگ بود، مملکت‌داری آغاز شد. از همان روز اول نمی‌دانستم قرار است در این وبلاگ چه مسیری را دنبال کنم، اما می‌دانستم باید وبلاگی با مضمون طنز و گروهی باشد، پس با دعوت از دوستان وبلاگ‌نویسی که فکر می‌کردم نوشته‌هایشان می‌تواند به این وبلاگ کمک کند کار را ادامه دادم.
با کمک اسپایدرمرد قوانینی را برای نوشتن مطلب و نظم و ترتیب دادن به وبلاگ وضع کردیم. هر چند که قانون‌مند بودن برای همه‌ی نویسندگان این وبلاگ کاری سخت و طاقت‌فرساست. در این مدت اتفاقاتی افتاده است که هر چند گاهی مرا عصبانی کرده است ولی در کل جالب و دوست‌داشتنی‌ست.
الآن حدود ۲۰ نویسنده در این وبلاگ به عنوان دولت‌مرد و دولت‌زن مشغول به مملکت‌داری هستند و گاهی حتی شماره‌ی مطالب‌شان یکی می‌شود بس که به قوانین توجه دارند. برای بهبود اوضاع مملکت و وضع قوانین جدید تا اطلاع ثانوی از فرد جدیدی برای نوشتن در وبلاگ دعوت نمی‌کنم، اما کسانی که به نوشتن در این وبلاگ علاقه‌مندند آدرس وبلاگ‌ و یا نمونه‌ی مطالبشان را به foadsa بر روی جی‌میل بفرستند تا در فرصتی مناسب دعوتنامه‌ی همکاری در وبلاگ برایشان ارسال شود. از هر گونه پیشنهاد و انتقادی استقبال می‌کنم.

پی‌نوشت: با توجه به تعداد زیاد ای‌میل‌ها و ناتوانی من در پاسخ‌گویی عذر مرا بپذیرید که جواب ای‌میل‌هایتان را نمی‌دهم. مطمئن باشید ای‌میل‌ها به دست من رسیده است و مدنظر قرار داده‌ام. به محض فعال شدن عضوگیری، دعوتنامه‌ی همکاری برای افراد مورد نظر فرستاده خواهد شد.
پی‌نوشت۲: با توجه به تشکیل دادن گروه ۱+۶ برای مدیریت وبلاگ، تصمیم‌گیرنده‌ی نهایی برای اضافه کردن نویسنده به وبلاگ این گروه است. پس از اضافه شدن ۴ نویسنده‌ی جدید، این گروه در حال حاضر تصمیم گرفته است نویسنده‌ی جدیدی به وبلاگ اضافه نشود.

رؤیاهاتُ رنگی بکِش

foadsa — Sat, 17 Oct 2009 13:14:13 +0000

امروز راه من، وارد پنجمین سال حضورش در وبلاگستان می‌شود. با توجه به مشکلاتی که دامنه‌ی راه من دات کام داشت یعنی فیلتر بودن، از امروز وبلاگ راه من را بر روی این دامنه یعنی راه من دات نت می‌توانید بخوانید. دامنه‌ی قبلی با همه‌ی دوست‌داشتنی بودنش به خاطره‌ها پیوست. از دوستانی که لطف داشته‌اند و به این وبلاگ لینک داده‌اند ممنون می‌شوم اگر لینک را تصحیح کنند.
فکر نکنم مشترکین خوراک راه من، مشکلی پیدا کنند چون قبلآ تمام خوراک‌ها به روی فیدبرنر دایرکت شده بود. محض اطمینان این دو خوراک وبلاگ راه من است:
» وبلاگ + لینک‌ها
» وبلاگ
به رسم سابق، توضیحات وبلاگ را برای یک سال پیش رو به «ترانه‌های ناتمام، روزی تمام می‌شود» تغییر دادم و به این روز امیدوارم.
از اینکه هنوز در راه من می‌نویسم، خوشحالم. از دوست عزیزم، جاوید هم به خاطر لطف بسیارش ممنونم.

+ عنوان مطلب از ترانه‌ی «مُشت»

بیانیه‌ی جمعی از آدم‌ها در رابطه با انتخابات ریاست جمهوری و وقایع پس از آن

foadsa — Fri, 26 Jun 2009 17:06:49 +0000

بیانیه‌ی جمعی از وبلاگ‌نویسان در رابطه با انتخابات ریاست جمهوری و وقایع پس از آن

۱) ما، گروهی از وبلاگ‌نویسان ایرانی، برخوردهای خشونت‌آمیز و سرکوب‌گرانه‌ی حکومت ایران در مواجهه با راه‌پیمایی‌ها و گردهم‌آیی‌های مسالمت‌آمیز و به‌حق مردم ایران را به شدت محکوم می‌کنیم و از مقامات و مسوولان حکومتی می‌خواهیم تا اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را-که بیان می‌دارد «تشکیل‏ اجتماعات‏ و راه‌ پیمایی‌ها، بدون‏ حمل‏ سلاح‏، به‏ شرط آن‏‌که‏ مخل‏ به‏ مبانی‏ اسلام‏ نباشد، آزاد است»-رعایت کنند.

۲) ما قانون‌ شکنی‌های پیش‌آمده در انتخابات ریاست جمهوری و وقایع غم‌انگیز پس از آن را آفتی بزرگ بر جمهوریت نظام می‌دانیم و با توجه به شواهد و دلایل متعددی که برخی از نامزدهای محترم و دیگران ارائه داده‌اند، تخلف‌های عمده و بی‌سابقه‌ی انتخاباتی را محرز دانسته، خواستار ابطال نتایج و برگزاری‌ِ مجدد انتخابات هستیم.

۳) حرکت‌هایی چون اخراج خبرنگاران خارجی و دستگیری روزنامه‌نگاران داخلی، سانسور اخبار و وارونه جلوه دادن آن‌ها، قطع شبکه‌ی پیام کوتاه و فیلترینگ شدید اینترنت نمی‌تواند صدای مردم ایران را خاموش کند که تاریکی و خفقان ابدی نخواهد بود. ما حکومت ایران را به شفافیت و تعامل دوستانه با مردم آن سرزمین دعوت می‌کنیم، امید داریم در آینده شکاف عظیم بین مردم و حکومت کم‌تر شود.

پنجم تیرماه ۱۳۸۸ خورشیدی
بخشی از جامعه‌ی بزرگ وبلاگ‌نویسان ایرانی

Statement by a group of Iranian bloggers about the Presidential elections and the subsequent events

1) We, a group of Iranian bloggers, strongly condemn the violent and repressive confrontation of Iranian government against Iranian people’s legitimate and peaceful demonstrations and ask government officials to comply with Article 27 of the Islamic Republic of Iran’s Constitution which emphasizes "Public gatherings and marches may be freely held, provided arms are not carried and that they are not detrimental to the fundamental principles of Islam."

2) We consider the violations in the presidential elections, and their sad consequences a big blow to the democratic principles of the Islamic Republic regime, and observing the mounting evidence of fraud presented by the candidates and others, we believe that election fraud is obvious and we ask for a new election.

3) Actions such as deporting foreign reporters, arresting local journalists, censorship of the news and misrepresenting the facts, cutting off the SMS network and filtering of the internet cannot silence the voices of Iranian people as no darkness and suffocation can go on forever. We invite the Iranian government to honest and friendly interaction with its people and we hope to witness the narrowing of the huge gap between people and the government.

A part of the large community of Iranian bloggers
June 26, 2009

+ هر آدمی می‌تواند یک وبلاگ‌نویس باشد.

نامه‌ای به هیچ‌کس

foadsa — Thu, 09 Apr 2009 19:45:53 +0000

نامه‌ای که شروع به نوشتنش کرده‌ام مخاطب خاصی ندارد، حالا اگر خواستید آن‌را به فیلترفسکی حواله بدهید، یا اینکه خودش اومد از این‌ورا گذری و از میزان فیلتر ما گرفت خبری به من ربطی ندارد. اصلآ نمی‌دانم چه می‌خواهم بنویسم. به فیلتر بودن یا نبودن وبلاگم هم ربطی ندارد، چون من می‌توانم وبلاگم را ببینم و همین‌که جایی هست برای نوشتن خیلی هم دل‌نشین است. خب مسلمآ از آغاز هم من فقط می‌نوشتم که نوشته باشم. این‌را بارها گفته‌ام، مخاطب اگر خوشش می‌آید نه، نظر لطفش است یا نیست یا هر چه به هر حال تشکر.
این روزها خیلی حال و روز خوشی ندارم، شاید هم برعکس خیلی هم خوش به حالم هست. از اینکه زبانم را بسته‌اند احتمالآ باید ناراحت باشم، اما در این روزگار هیچ چیز بر اساس احتمالات پیش نخواهد رفت. اینکه احتمال دارد فردا روزی گاس هیدینگ سرمربی تیم ملی فوتبال ایران شود اصلآ ندارد، مطمئنآ فردا روزی این اتفاق نمی‌افتد به این دلیل که هم‌اکنون جناب گاس به همراه تیم محترم چلسی در کوران مسابقات جام باشگاه‌های اروپا قرار دارد و می‌خواهد که از سد لیورپول گذشته و شکست سختی از یاران پپ گوآردیولا متحمل شود.
احتمالی وجود ندارد، این روزها من شدیدآ از اینکه علی دایی را فرد مناسبی برای مربیگری تیم ملی ایران می‌دانستم مطمئنآ پشیمانم. نه اینکه ذره‌ای از علاقه‌ام به او کم شده است یا اینکه او بزرگ نخواهد ماند، نه! این پشیمانی به خاطر این است که علی دایی را دوست دارم و نمی‌دانستم سناریوی کشتن او با سیاست کثیفی نوشته شده است.
دل من حالش خوشه، اصلآ بلد نیست بگیره. مرد گریه می‌کنه به من نگو بخند. سلام آقای مخملباف، قالیباف، فیلترباف، زنجیرباف. راستی «اخراجی‌ها ۲» را دیده‌ای؟ من که در همان بیست دقیقه‌ی اول شماره‌ی یکش مانده‌ام، یعنی ماها به چی می‌خندیم؟ دیگر خودم (+) نمی‌نویسم، اگر قرار بود بنویسم، همین‌هایی را می‌نوشتم که جواد طوسی نوشته است. ده‌نمکی، لطفآ پایت را از خاطرات ما بیرون بکش، مگر تو رزمنده و جنگجو و روزنامه‌نگار و فیلم‌ساز مستقل نیستی؟ لطفآ به «قیصر» ماها که آن بالاست آویزان نشو. بیا و هم‌چنان مستقل بمان.
چرا من وقتی نامه می‌نویسم، بلد نیستم نامه بنویسم. این مهرداد آسمانی چرا اینقدر معرکه اشک مرا درمی‌آورد؟ فرامرز آصف چرا دیگر یک حاجی درست حسابی نمی‌خواند. هه! اصلآ اسم این‌ها را آوردم، تا بدانید این‌ها هم فیلترند. همه‌شان از دم. حالا که تا دم درشان رفته‌ایم، یک تعارف بزنند ما هم دعوتشان کنیم یک نامه‌ای برای فیلترفسکی محلشان بنویسند. فکر می‌کردم یک روزی گذر فیلترفسکی ما به محل اون‌ور آبی‌ها – راستی این آن‌ور آب که می‌گویند از طرف خلیج فارس می‌شود یا دریای خزر؟ یا اصلآ کلآ خونه‌ی عمو کدوم وره؟ – بیفتد، بعد این لامصب‌های مزدور کافر خودفروخته‌ی کلی لقب دیگر پشت سرش (چیزی مثل الیزابت تیلور) آدرس وبلاگ مرجع تقلید خودشان را وارد کنند و ببینند که نوشته مشترک گرامی بله و اینا. بی‌ناموس‌ها سراغ ناموس و عمه‌ی آدم که نمی‌روند در فحش دادن، یک راست می‌آیند سراغ خود آدم. دیگه خود دانید کلآ.
به هر حال احتمالی وجود ندارد. مطمئنآ فیلترفسکی هم، بعدها از اینکه ملت را گذاشته پشت فیلتر و به مخاطبیشان فحشی نظیر «مشترک گرامی» داده است، پشیمان خواهد شد.
از آنجایی که هر نامه‌ای به هر حال باید تمام شود، پایان.

دعوت شده از اینجا و اینجا
دعوت می‌کنم از خدا تا او هم نامه‌ای بنویسد، به هر حال همین روزهاست که وقتی او آدرس بهشت را وارد می‌کند به صفحه‌ی «مشترک گرامی» برخورد کند.