از آدم‌هایی که تحت تأثیر محیط اجباری‌ای که برایشان فراهم شده قرار می‌گیرند و احساس می‌کنند برتری پیدا کردند نسبت به کسانی که در اطرافشان قرار دارند متنفرم. این روزها بیشتر در ارتباط با چنین افرادی. احساس می‌کنم به جای شعور، پهن بارشان کرده‌اند. محیط نظامی پر است از این افراد که عقده‌ی ریاست دارند. این‌ها در زندگی عادی‌شان چیزی برای عرضه نداشته‌اند، اما در مدت کوتاهی مسئولیتی را گردن گرفته‌اند که خیلی زودتر از آن چیزی که فکرش را بکنند از دست خواهند داد. مملکت ما هم که شده محیط پرورش چنین آدم‌هایی و بعد هم دور انداختن آن‌ها. کاش می‌شد شعور را در ظرف غذا ریخت و به آن‌ها خوراند.