بیایید از جام جهانی کابوس‌وار ۱۹۹۴ شروع کنیم. روزهایی که من برای اولین بار بود جام جهانی فوتبال را از طریق تلویزیون با تمام وجود لمس می‌کردم. با خاطره‌ی مبهمی از ایتالیای ۹۰ و فینال لعنتی‌اش. می‌گویم ۹۴ چون شرایط آن تورنمنت برای آرژانتین مشابه همین مسابقاتی‌ست که پیش رو داریم. آن سال هم آرژانتین با نذر و نیاز به جام جهانی صعود کرده بود، در گروهی مشابه گروه امسال قرار گرفته بود. نیجریه، یونان و بلغارستان که امسال جای خودش را به کره‌ی جنوبی داده است. فرق دیگری هم هست، آن سال آلفیو باسیله سرمربی بود، ولی امسال در میانه‌ی راه جای خودش را به ماردونا داد.
جام از دقیقه‌ی دوم اولین بازی نشان از حضور یک تیم پر از ستاره و رؤیایی داشت. گابریل باتیستوتا دروازه‌ی یونان را در همان ابتدای بازی، گشود تا ما امید به درخشش آرژانتین بدون توجه به صعود ناپلئونی‌اش به جام جهانی داشته باشیم. همه‌چیز ایده‌آل پیش می‌رفت، یونان نوظهور در جام جهانی را با ۴ گل در هم کوبیدیم و نیجریه را با درخشش مارادونا و کنیجیا ۲-۱ شکست دادیم. اما ورق برگشت و همه‌چیز به هم ریخت. فیفا بعد از این بازی مارادونا را دوپینگی اعلام کرد و از ادامه‌ی بازی‌ها محروم کرد که هنوز بعد از گذشت ۱۶ سال واقعیت این ماجرا در هاله‌ای از ابهام است. کابوس آرژانتین شروع شد و دو بازی پیاپی را بر خلاف انتظار به بلغارستان و رومانی باخت و از گردونه‌ی مسابقات خارج شد.
اما این بار ماردونا به همراه ستاره‌گانش آمده است تا انتقام خود را از جام ۹۴ و فیفا بگیرد و بعد از ۲۴ سال ناکامی، آلبیسلسته را به رؤیایش برساند. آرژانتین در حال حاضر بهترین مدافعان و مهاجمان جهان را در اختیار دارد. دمیکلیس و والتر ساموئل دو مدافعی بودند که امسال در بایرن مونیخ و اینتر فینال جام باشگاه‌های اروپا را تجربه کردند. در رؤیایی بودن خط حمله که تردیدی نیست، مسی، هیگواین، ته‌وز، میلیتو و آگه‌رو به همراه پالرموی ۳۶ ساله مهاجمانی هستند که مارادونا کاری جز دعوت کردنشان به تیم ملی نمی‌توانست انجام دهد. در خط میانی نیز جادوگر کوچک، خوان سباستین ورون هنوز هم می‌تواند همان جادوگر سال‌های اوج باشد. ماسچرانو، رودریگوئز، دی‌ماریا و ذخیره‌هایشان در تیم‌های خود بازیکنان کلیدی‌اند. باید دید درون دروازه آیا رومه‌رو و ذخیره‌هایش می‌توانند خاطرات درخشان پومپیدو، گوی‌گوچه‌آ و حتی روآ را برای ما زنده کنند یا نه؟
آخرین کلام می‌تواند حرف‌های لیونل مسی باشد در آستانه‌ی جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی:

چیزی که من می‌خواهم قهرمانی در جام جهانی و کفش طلایی مسابقات است. منتظر بازی من باشید. این آخرین جمله‌ی  من است.