سال ۸۸، برای همه‌ی ما، برای ایران، سال بدی بود. سالی که همه‌ی سیاهی‌ها خودشان را نشان دادند. اما جدای این سال بد بد، سال ۸۸ برای من خوبی‌ها و خوشی‌هایی داشت که به یادشان خواهم سپرد. برای من سال ۸۸ سال مهمی در زندگی‌ام بود.
سال ۸۹، باید بهتر از امسال باشد، دست‌کم من آرزو می‌کنم که سال «آزادی» باشد، که ما به امید و آرزو زنده‌ایم.