تهران، خیلی وقته که دیگه بزرگ شده
سیگار می‌کشه، خیلی وقته سیگار مُده
خیابونا بی‌پیاده‌رو ساخته می‌شه
لباس‌شخصی هم داره، باریش و بی‌ریشه
تهران، خیلی وقته که دیگه پایتخت نیست
دنیا حساب می‌شه، خیالش که سخت نیست
خیلی وقته روزنامه دیگه چاپ نمی‌شه
فندک داری؟ سؤال ِ هر روز وُ همیشه
تهران، خیلی وقته که آزادی نداره
جاشُ میلاد گرفته، برج ِ بی‌قواره
کسی بچه‌دار نمی‌شه جاش ماشین دارن
مسافرکشی می‌کنن بس که بی‌کارن
تهران، خیلی وقته که دیگه شعر نمی‌گه
یکی پیدا شده که هی شِرّ وُ ور می‌گه
آسفالتا رو کندن، رو زمین خون کشیدن
کوچه‌های خاکی هم وای! بوی خون می‌دن
تهران، خیلی وقته که دیگه بزرگ شده
اشک در می‌آره آخه، اشک‌آورم مُده …

بامداد چهارشنبه ۲۸ بهمن‌ماه ۱۳۸۸ خورشیدی، شبه‌ترانه‌ی «تهران، خیلی وقته …» در یزد زاده شد. بدون ویرایش و بدون روتوش تقدیم می‌شود به شما.