تو بارون که رفتی
دستهبندی شده در حرف در آذر ۲۱م، ۱۳۸۸، ۱:۲۳ ب.ظ
گفت: داره بارون میباره، چه هوای شاعرانهای.
گفتم: این هوا بیشتر دونفرهس تا شاعرانه، من بهش میگم هوای پروانهای.
گفت: چی میگی؟ پروانهای چیه دیگه؟ بهترین شعرها و ترانهها راجع به بارونه، حتمآ هم تو بارون نوشته شده.
گفتم: به هر حال من بهترین ترانههام رو توی حموم سرودم، توی بارون ترجیح میدم خیس شم.





آذر ۲۱م, ۱۳۸۸ در ۳:۵۰ ب.ظ
///////////////////////////////////////////////////////////
///////////////////////////////////////////////////////////
///////////////////////////////////////////////////////////
///////////////////////////////////////////////////////////
///////////////////////////////////////////////////////////
///////////////////////////////////////////////////////////
///////////////////////////////////////////////////////////
///////////////////////////////////////////////////////////
به من هم سر بزن گلم :*
پاسخ به این نظر
آذر ۲۱م, ۱۳۸۸ در ۳:۵۷ ب.ظ
یه وقتهایی هم «باران، یعنی تو برمیگردی …»
پ.ن: … عید بود، عطر بهار و بنفشه بود، بارون گرفت و عطر خیس خاک هم پیچید؛ شعر ِ مجسّم بود با تو حتّا بی واژه … به دور از هر خط و ربطی … خالی از حرف و توصیفی …
پاسخ به این نظر
آذر ۲۳م, ۱۳۸۸ در ۵:۳۴ ب.ظ
هه جالب بود ولی یارو راست میگه بارونه که رمانتیکه من که هیچ وقت هیچ حسی تو بارون نداشتم
پاسخ به این نظر
آذر ۲۵م, ۱۳۸۸ در ۱۰:۳۷ ق.ظ
سلام
بارون….
پروانه ای چیه دیگه…
پاسخ به این نظر
دی ۱م, ۱۳۸۸ در ۱:۴۳ ب.ظ
رنجش … دردش… چه میدونم … شایدم زجرش … از اینرو بیشتره که از اونجور نفراتِ زندگی آدم نیستی که بشه ازش شکایت کرد به غیر، دوباره باید خودت باشی تا مُشت بزنم به سینهات. تا غر بزنم به جونات. تا بوسه بزنم به لبات.
پاسخ به این نظر