برای حمایت از محمدرضا شجریان و شجاعتش به خاطر حوادث بعد از انتخابات، قرار شد آلبوم «رندان مست» را بخریم. قرار شد آن‌هایی که «کافه پیانو» را خریده‌اند و خوانده‌اند در اعتراض به نویسنده‌اش، کتاب‌هایشان را به نشر چشمه پس دهند.
این روزها آلبوم «۱۴» با صدای علی لهراسبی، خواننده‌ی تیتراژ سریال «دل‌نوازان» با سیزده آهنگ منتشر شده است. طبق حاشیه‌نگاری محمدرضا شریفی‌نیا از دیدار هنرمندان با رهبری که سه ماه پس از کودتای ۲۲ خرداد اتفاق افتاده است، علی لهراسبی به همراه احسان خواجه‌امیری و امیر تاجیک و چند خواننده‌ی دیگر در این دیدار پس از آن‌همه اتفاق حضور داشته‌اند. دیداری که حتی در آن مجال صحبت نیافته‌اند. نمی‌توانیم بگوییم مجبور بوده‌اند، شاید اگر دیداری فردی و پس از بازداشت و ممنوع‌الکار شدن بود مثل محمدرضا گلزار، می‌شد چنین برهانی برای گذشت آورد.
برای من جالب است خواننده‌ای که دو ترانه‌سرای آلبومش (مونا برزویی و روزبه بمانی) ممنوع‌الکارند و مجبورند با نام‌های دیگری جز نام خودشان در اینزرت آلبوم حضور داشته باشند که این خود اتفاق مضحکی‌ست در مملکتی که داریم، چگونه در این دیدار حضور پیدا می‌کند.
به نظر من باید طوری رفتار کرد که هنرمند بداند رفتارش زیر نظر است. من این آلبوم را دانلود کرده‌ام، چون به شنیدن ترانه‌هایش علاقه‌مند بودم، چون کارم ترانه است. راه بهتری برای اعتراض پیدا نکرده‌ام. به احترام همه‌ی خون‌هایی که ریخته شده و همه‌ی بی‌گناهان دربند. محسن یگانه در این آلبوم ترانه و آهنگی دارد به نام «سزامه» که در آن خواننده فریاد می‌زند:
«سزامه … این تنهایی سزامه»
من از خواننده‌ای که پس از اتفاقات افتاده، حتی بی‌طرف هم نتوانسته است بماند، حمایت نمی‌کنم.