«محکوم»

محکوم به نفس‌تنگی، تو نوبت ِ اعدامیم
ما دستای رنگی رو، تو حادثه می‌کاریم
جرم ِ تو وُ جرم ِ من، جرم ِ همه، ما بودن
جرم ِ قطره‌ها اینه: «نقاشی ِ یک رودن»
دادگاه ِ کویر ِ خشک، از جرم ِ ما بیزاره
چند نفر تو اردوشن؟ انگشتاشُ می‌شماره
جای هیئت ِ منصف، تیغ ِ تند ِ ساتوره
تن دادن ِ به خشکی، انگار که بازم زوره
محکوم به نفس‌تنگی، تو نوبت ِ اعدامیم
جرم ِ ما فقط اینه: «ما مردم ِ ایرانیم»

۲۸ شهریور ۱۳۸۸