«بازی»

بازی اینجوری شروع شد، با یه گرگم به هوا
رختِ شادی یکی شد، با رختِ روضه و عزا
دلا عاشق که نبودن، سر بُریدن عاشقُ
خط زدن از تو گُلا، اسمِ گلِ شقایقُ
عطرِ زن شد قدغن، مثلِ صدای مخملی‌ش
همه‌ی نجابتش گُم شد تو حجمِ روسری‌ش
رستما باز یه دفه، سهراب‌کُشی‌شون پا گرفت
تو دلِ کاباره‌ها، فست‌فود و کافه جا گرفت
بازی اینجوری شروع شد، با یه چشم به هم زدن
آدما کودتا کردن، میونِ قدم زدن
یکی دستش به تفنگ بود، یکی شعرِ نو می‌گفت
اون یکی دست به یقه، با روسای (rus) گردن‌کلفت
ستاره، از آسمون دل کَند و افتاد رو زمین
دلِ هیشکی نگرفت از رفتنِ هیشکی، همین!
غصه‌ی برادرا شد گیسوی مادراشون
توی دادگاه شهادت دادن علیه‌ِ باباشون
بازی اینجوری شروع شد، یکی رفت چند تا اومد
متوسط وضعِ مالی، کَم کَمَک شد بدِ بد
زندگی شد مُردگی، واسه دلای بی‌گناه
حقشون شد کوپن و کشیدنِ هزار تا آه
پهلوون شد عملی، من بیکار و دختره پیر
مایی که یه عمر بودیم، تو دستِ عاشقی اسیر
آره این بازی دیگه خیلی عجیب تکراریه
انگاری زندگی‌مون از اولم سرکاریه
بازی اینجوری تموم شد، باز یه بازیِ دیگه
نگاه کن گردشِ چرخُ توی تاریخ چی می‌گه…

بهمن ۱۳۸۶/شهریور ۱۳۸۷

+ این ترانه واگذار شده است.