ماجراهای اخیر اتفاق افتاده پیرامون فرندفید، نوشتن‌های پی در پی در مورد اینکه فرندفید قبل‌ترها بهتر بود و حالا بدتر است. اکانت پاک کردن‌های متوالی (نمی گویم بی‌مورد چون هر کس برای خودش یک دلایلی دارد که به من مربوط نمی‌شود) اما وقتی می‌بینم عده‌ای از تمام شدن فرندفید حرف می‌زنند یا به هرز رفتن آن، دلم می‌گیرد.
به عنوان یک عضو کوچک از جامعه‌ی ایرانی فرندفید که از همان اوایل شکل‌گیری این جامعه عضو آن بوده‌ام، درست از همان موقعی که امکاناتی که نداشت مرا به سختی جذب می‌کرد. می‌خواهم بدانم مگر فرندفید شروع شده بود که تمام شود؟ اصلآ برای چه چیزی شروع شد؟
اتفاقات زیادی در این مدت در فرندفید رخ داده است. من آدمی نیستم که حسرت دوران از دست رفته را بخورم، یادآوری می‌کنم اما در جریان است. زندگی آنلاین هم مثل زندگی آفلاین می‌گذرد. اما یک فرقی هست. یک تفاوتی باید داشته باشد. این زندگی‌ها. زندگی مجازی و آنلاین آزاد است. این آزادی برای ما که درکش نکرده‌ایم تمرین است. بارها این را گفته‌ام اما تکرارش ضرری ندارد. ما در حال تمرین دموکراسی و آزادی هستیم.
فرندفید چه با حضور من و شما و چه بدون حضور من و شما در جریان است. اما اتفاق بزرگی که افتاده است نزدیک کردن دوستی‌هاست. اگر به این اتفاق فکر کنید می‌فهمید که اتفاق بزرگی‌ست. حتی آن‌هایی که از فرندفید رفته‌اند برای من دوستان خوب و ماندگاری شده‌اند. پس فرندفید وسیله است، وسیله‌ای برای محکم کردن دوستی‌ها.
متاسفانه بعضی از ما ایرانی‌ها نمی‌دانیم چه می‌خواهیم. فقط می‌دانیم یک چیزهایی می‌خواهیم. می‌دانیم دموکراسی خوب است اما تا اونجایی که ما صلاح بدونیم برای دیگران. اکثر ماها سانسورچی‌های قدری هستیم. خب در سیاست، در فرهنگ، در اجتماع اینگونه‌ایم. آزاد هم نیستیم اما اکنون به یک آزادی مطلقی رسیده‌ایم که تمامی امکانات را برای ما فراهم کرده است. می‌توانیم دوست داشته باشیم. تبادل نظر کنیم. متنفر باشیم. محو کنیم. بلاک کنیم. اما متأسفانه ما حریصیم. همه چیز را می‌خواهیم و در عین حال نمی‌خواهیم.
چرا وقتی می‌توانیم فرندفید را برای خودمان بهینه کنیم، این کار را انجام نمی‌دهیم ولی به زمین و زمان و تمام کاربران و فلسفه‌ی وجودی فرندفید ایراد می‌گیریم؟ این «مدرسه‌ی علوم انسانی» را چرا درک نمی‌کنیم. گزینه‌های لیست‌سازی، لایک، کامنت، هاید، بلاک و … برای چه در نظر گرفته شده‌اند؟
چرا فکر می‌کنیم خارجی‌ها الگوی مناسبی می‌توانند برای ما باشند. این اشتباهی‌ست که تاریخ ایران بارها به خود دیده است. شاگردان این مدرسه خود استاد می‌توانند باشند. این مدرسه مدیر و معلم و ناظم ندارد. این مدرسه استاد ندارد. شاگرد باید هوشمند باشد و نکته‌های دلخواهش را بگیرد.
من نوعی، سررشته‌ام شعر و ترانه و طنز است، خب چیز دیگری بلد نیستم البته تا جایی که کارم راه بیفتد بلدم. بعضی‌ها متخصص عکس‌ند. بعضی‌ها متخصص آی‌تی. بعضی‌ها درک سیاسی‌شان بالاست. از تمام آدم‌ها در فرندفید موجود است. من خودم به شخصه کلی چیز یاد گرفته‌ام و استفاده‌ها برده‌ام. درست مثل همین وبلاگ. فرندفید فصل‌های زیادی را نگذرانده است یک بهار خوب داشته است، یک تابستان خوب، یک پاییز خوب را تمام کرده است و وارد یک زمستان خوب شده است.
بدانید از این زندگی در جریان چه می‌خواهید، مطمئنآ می‌توانید استفاده‌ی بهتری از آن بکنید. به احترام تمام آن‌هایی که در فرندفید عضو بوده‌اند، عضو هستند و عضو خواهند شد از جا برمی‌خیزم. اختلاف نظرها و عصبانیت‌ها در همه‌ی جامعه‌ها اعم از آزاد و غیر آزاد وجود دارد اما این دلخوری‌ها نباید باعث شود دوستی‌ها از بین برود. به قول آرش کمانگیر عزیز حرف می‌زنیم، همه‌ی آن‌هایی که اکانت‌شان را پاک کرده‌اند برای من کوچک عزیزند، چه دیگر به فرندفید برنگردند، چه برگردند که قدمشان روی چشم.

مرتبط:
+ فرندفید تمام شد
+ فرندفید شش ماه پیش
+ فرندفید زنده است
+ فرندفید، زنده یا مرد! مسئله این نیست.
+ فرندفید ما و فرندفید آن‌ها