این چه بازی‌ایست دیگر؟ کارگردانان؟ این‌ها هر کدامشان فیلم‌هایشان باید رهنمود باشد و هست. چهره‌هایشان وقتی فیلم‌هایشان پشت در ارشاد می‌ماند پر از غم و ناراحتی‌ست. اما این‌ها کارگردانند لزومآ همه‌شان بازیگران خوبی نیستند. این فیلم‌ها برای من دیدن ندارد. چگونه می‌توان از مشکلات لباس پوشیدن در فیلم‌ها شکایت کرد و بعد از فلانی رهنمود خواست؟ چگونه می‌توان سانسورهای بی‌جا در موضوع و فیلم را با عصبانیت تحمل کرد و اینچنین…

کامل نگاه نکردم این فیلم جالیوودی* را اما همان چند دقیقه چهره‌هایی را دیدم که دوستشان داشتم. چگونه مجبور شده‌اند؟ همه‌ی این‌ها سینمای هالیوود را شاهکار می‌خوانند به خاطر آزادی‌هایی که دارد، به خاطر امکاناتی که دارد. به خاطر اینکه می‌تواند خارج از سیاست دولت آمریکا حرکت کند و صحنه‌هایی خلق کند که شگفتی‌ست. همه‌شان نالیده‌اند از اینکه دست‌هایمان بسته است و امکانات در حد صفر است. فیلمنامه‌ها مجوز نمی‌گیرد و تیغ سانسور کیلومترها از فیلم‌هایشان را می‌برد…

باور نمی‌کنم. خنده‌دار است برای محبوب و بزرگ جلوه دادن یک شخص چه کارها که نمی‌شود. کسانی که دوست دارند محبوب شوند از سینمای آمریکا تنها یک مایکل مور را می‌شناسند! این‌ها فیلم‌هایی که خود آمریکایی‌ها می‌سازند را علیه خودشان به کار می‌برند. دیالوگ‌ها را به خواست خودشان ترجمه می‌کنند. چرا دیگر مسعود کیمیایی نمی‌تواند فیلم بزرگی مثل قیصر و گوزن‌ها بسازد؟ (البته در قوی بودن “حکم” هیچ شکی نیست) چرا عباس کیارستمی‌ و محسن مخملباف سال‌هاست که در غربت نام‌آورند؟ نمی‌دانم آیا پرسیدید که چرا “آفساید” جعفر پناهی قبل از جام‌جهانی به نمایش درنیامد؟ آقای کمال تبریزی پرسیدی چرا با “مارمولک” اینگونه برخورد شد؟ مگر حق‌تان نیست فیلم بسازید؟ آیا فقط باید از رهنمودها بهره بگیرید؟ اطلاعات سینمایی‌اش چقدر است؟

حالا که خبرش را نگاهی کردم دیدم چیزهای مهمی نگفته‌اند. تهمینه‌ی میلانی هم در این دیدار بوده است، ولی از نگرش‌هایشان هیچ صحبتی نشده است. صحبت‌های تکراری غیرضروری! دردهای اساسی را چرا نگفته‌اید؟ ” انتقاد از برخی دیدگاه‌ها که نوعی احساس کمبود امنیت کامل را در پرداختن به برخی سوژه‌ها در اصحاب سینما به وجود می‌آورد” نوعی احساس کمبود امنیت!!! بی‌خیال بابا.

جالب اینجاست که در دوره‌ی دولت قبلی که سینما دستش بازتر بود اینگونه دیداری ترتیب داده نشده بود؟ گویا من در توهم به سر می‌برم؟ خسته‌ام از این فیلم‌های کسل‌کننده‌ی جالیوودی تلویزیون!
————————————————————–
* بر وزن هالیوود و بالیوود با دو حرف اول جمهوری اسلامی